অলিম্পিক পদক জয়ী ছাইনা নেহৱালে (Saina Nehwal) অৱসৰ গ্ৰহণ (Retirement) কৰিছে। তেওঁ বেডমিণ্টনত ভাৰতৰ প্ৰথমটো অলিম্পিক পদক লাভ কৰিছিল। তেওঁ যোৱা দুবছৰ ধৰি বাৰম্বাৰ আঘাতপ্ৰাপ্ত হৈ আছে। অৱশেষত ছাইনাই উপলব্ধি কৰিছে যে তেওঁ খেলিব নোৱাৰে। ছাইনাই প্ৰতিযোগিতামূলক বেডমিণ্টনৰ পৰা অৱসৰ ঘোষণা কৰিছে। তেওঁক শেষবাৰৰ বাবে ২০২৩ ছিংগাপুৰ অপেনত ক’ৰ্টত দেখা গৈছিল। বিশ্বৰ এক নম্বৰ বেডমিণ্টন খেলুৱৈগৰাকীয়ে এটা পডকাষ্টত অৱসৰ ঘোষণা কৰিছে।
“মই যোৱা দুবছৰ ধৰি বেডমিণ্টন ত্যাগ কৰিছো। দৰাচলতে, মই এই খেলটো মোৰ নিজৰ ইচ্ছাৰে আৰম্ভ কৰিছিলোঁ আৰু মই ইয়াক নিজে এৰি দিম। পৃথকে অৱসৰ ঘোষণা কৰাৰ কোনো প্ৰয়োজন নাই। যদি মই জানো যে মই আৰু খেলিব নোৱাৰো, সেয়াই হ’ল। ই ইয়াতে শেষ হ’ব লাগে। সেয়াই সৰ্বোত্তম।” ছাইনাই পডকাষ্টত কৈছে যে তেওঁ মূলতঃ আঘাতৰ বাবে তেওঁৰ কেৰিয়াৰ শেষ কৰিবলৈ বাধ্য হৈছে। “মোৰ উপাস্থি অৱনতি ঘটিছে,” তেওঁ কয়। আৰ্থ্ৰাইটিছ আছে। মই মোৰ পিতৃ-মাতৃ আৰু প্ৰশিক্ষকসকলক এই বিষয়ে কৈছিলো। মই ক’লোঁ, মই আৰু এইটো কৰিব নোৱাৰিম। সকলো বৰ কঠিন হৈ পৰিছে। কিন্তু মই মোৰ অৱসৰ ঘোষণা কৰিব বিচৰা নাছিলো। মই মাত্ৰ অনুভৱ কৰিলোঁ যে মোৰ আঁঠুবোৰ আগৰ দৰে সহায়ক নাছিল।
বিশ্বৰ শ্ৰেষ্ঠ হ’বলৈ, কমেও আঠৰ পৰা ন ঘণ্টাৰ বাবে অনুশীলন কৰিব লাগিব। মই দুঘণ্টাৰ ভিতৰত তাত ৰৈ গ’লোহেঁতেন।” ছাইনাৰ কেৰিয়াৰ ২০০৫ চনত ১৫ বছৰ বয়সত আৰম্ভ হৈছিল। দীৰ্ঘদিন ধৰি তেওঁৰ মূৰত ভাৰতীয় বেডমিণ্টনৰ ৰাণী উপাধি আছিল। ২০১০ চনৰ কমনৱেলথ গেমছত ছাইনাই সোণৰ পদক লাভ কৰিছিল। দুবছৰ পিছত, তেওঁ ২০১২ চনৰ অলিম্পিকত বেডমিণ্টনত ব্ৰঞ্জৰ পদক লাভ কৰিছিল।
তেওঁ বেডমিণ্টনত অলিম্পিক পদক জয় কৰা প্ৰথমগৰাকী ভাৰতীয় হিচাপে পৰিগণিত হৈছিল।তদুপৰি তেওঁ বিশ্ব চেম্পিয়নশ্বিপত এটা ৰূপ আৰু এটা ব্ৰঞ্জৰ পদক জিকিছিল। তেওঁ ২০১৮ চনৰ কমনৱেলথ গেমছত সোণৰ পদক আৰু এছিয়ান গেমছত ব্ৰঞ্জৰ পদক জিকিছিল। ছাইনাই জুনিয়ৰ পৰ্যায়ত বিশ্ব চেম্পিয়নশ্বিপত সোণৰ পদক জিকিছিল। অৱশ্যে, ২০১৬ চনৰ ৰিঅ’ অলিম্পিকৰ পৰা তেওঁ আঁঠুৰ আঘাতত ভুগি আছে। লাহে লাহে ফৰ্ম হেৰুৱাইছে। এইবাৰ তেওঁ ক’লে যে তেওঁ বেডমিণ্টন ক’ৰ্টক বিদায় জনাইছে।
