অ’জন স্তৰে (Ozone layer) পৃথিৱীক সূৰ্যৰ পৰা অহা ক্ষতিকাৰক অতিবেঙুনীয়া ৰশ্মি (Harmful ultraviolet rays)ৰ পৰা ৰক্ষা কৰে। বহু বছৰ ধৰি বিজ্ঞানীসকলে জানিবলৈ পাইছে যে ১৯৮০ চনত এণ্টাৰ্কটিকাৰ ওপৰত অ’জন স্তৰত এটা ডাঙৰ ছিদ্ৰ সৃষ্টি হৈছিল। অৱশ্যে এক নতুন অধ্যয়নে পৰামৰ্শ দিয়ে যে অ’জন স্তৰৰ অৱক্ষয় প্ৰকৃততে বিজ্ঞানীসকলে ভবাতকৈ বহু আগতেই আৰম্ভ হৈছিল। এই আৱিষ্কাৰে গৱেষকসকলক পৃথিৱীৰ জলবায়ু আৰু পৰিৱেশৰ ইতিহাস পুনৰ ভাবিবলৈ বাধ্য কৰিছে। অধ্যয়নটোত দেখা গৈছে যে বায়ুমণ্ডলৰ অ’জন স্তৰ ক্ৰমান্বয়ে পাতল হোৱাৰ প্ৰক্ৰিয়া বিজ্ঞানীসকলে প্ৰথমবাৰৰ বাবে সমস্যাটোৰ অস্তিত্ব স্পষ্টভাৱে চিনাক্ত কৰাৰ আগতেই আৰম্ভ হৈছিল। অৰ্থাৎ, অ’জন স্তৰৰ অৱক্ষয় দীৰ্ঘদিন ধৰি চলি আছে, কিন্তু পৰ্যাপ্ত নিৰীক্ষণ প্ৰণালী আৰু প্ৰযুক্তিৰ সীমাবদ্ধতাৰ বাবে ইয়াক ধৰা পৰা হোৱা নাই।
অ’জন স্তৰ হৈছে পৃথিৱীৰ ষ্ট্ৰেট’স্ফিয়াৰত অৱস্থিত এক গেছীয় স্তৰ, যি সূৰ্যৰ ক্ষতিকাৰক অতিবেঙুনীয়া ৰশ্মিৰ এক বৃহৎ অংশ শোষণ কৰে। এই স্তৰটো দুৰ্বল হ’লে ছালৰ কৰ্কট ৰোগ, কেটেৰেক্ট, ৰোগ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতাৰ অভাৱ আৰু কৃষি আৰু সামুদ্ৰিক পৰিৱেশতন্ত্ৰৰ ওপৰত প্ৰতিকূল প্ৰভাৱ পৰিব পাৰে। সেয়েহে, পৃথিৱীৰ জীৱনৰ বাবে অ’জন স্তৰৰ স্বাস্থ্য অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ। বিশেষজ্ঞসকলৰ মতে বিংশ শতিকাত ক্লৰ’ফ্ল’ৰ’কাৰ্বন আৰু অন্যান্য অ’জন ধ্বংসকাৰী ৰাসায়নিক পদাৰ্থৰ ব্যাপক ব্যৱহাৰ আছিল অ’জন স্তৰৰ অৱনতিৰ মূল কাৰণ। এই ৰাসায়নিক পদাৰ্থবোৰ ৰেফ্ৰিজাৰেটৰ, এয়াৰ কণ্ডিচনাৰ, এৰোচ’ল স্প্ৰে আৰু বিভিন্ন উদ্যোগত ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে। যেতিয়া সেইবোৰ বায়ুমণ্ডলত উপস্থিত হয়, তেতিয়া ক্ল’ৰিন আৰু ব্ৰ’মিন মুকলি কৰে, যি অ’জন অণুটো ভাঙি পেলায়।
নতুন অধ্যয়নটোৰ এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ দিশ হ’ল যে অতীতৰ বায়ুমণ্ডলীয় তথ্য আৰু উন্নত কম্পিউটাৰ মডেল বিশ্লেষণ কৰি, বিজ্ঞানীসকলে উপলব্ধি কৰিছে যে অ’জন স্তৰৰ অৱক্ষয় বহু বছৰ ধৰি নীৰৱে চলি আছে। পিছত ১৯৮০ৰ দশকত যেতিয়া এণ্টাৰ্কটিকাৰ ওপৰত এটা বিশাল অ’জন ছিদ্ৰ আৱিষ্কাৰ কৰা হৈছিল, এই বিষয়টোৱে সমগ্ৰ বিশ্বতে আলোড়নৰ সৃষ্টি কৰিছিল। ১৯৮৭ চনত অ’জ’ন-ক্ষয়কাৰী ৰাসায়নিক পদাৰ্থৰ উৎপাদন আৰু ব্যৱহাৰ পৰ্যায়ক্ৰমে বন্ধ কৰিবলৈ মণ্ট্ৰিল প্ৰট’কল গ্ৰহণ কৰা হৈছিল। পৰিৱেশ বিশেষজ্ঞসকলৰ মতে, ই বিশ্বৰ আটাইতকৈ সফল আন্তৰ্জাতিক পৰিৱেশ চুক্তিসমূহৰ ভিতৰত এটা। ফলস্বৰূপে, অ’জন স্তৰটো এতিয়া ক্ৰমান্বয়ে পুনৰুদ্ধাৰৰ পথত আছে।
অৱশ্যে, বিজ্ঞানীসকলে সতৰ্ক কৰি দিছে যে অ’জন স্তৰ পুনৰুদ্ধাৰ কৰাটো এক দীৰ্ঘম্যাদী প্ৰক্ৰিয়া। নিয়মীয়া নিৰীক্ষণ, গৱেষণা আৰু আন্তৰ্জাতিক সহযোগিতা ভৱিষ্যতৰ বাবেও অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ। একে সময়তে জলবায়ু পৰিৱৰ্তনৰ প্ৰভাৱ আৰু বায়ুমণ্ডলত ৰাসায়নিক পৰিৱৰ্তনৰ ওপৰতো নিৰীক্ষণ কৰিব লাগে। এই নতুন অধ্যয়নে প্ৰমাণ কৰে যে পাৰিপাৰ্শ্বিক পৰিৱৰ্তন কেতিয়াবা দীঘলীয়া সময়ৰ বাবে লক্ষ্য নকৰাকৈ থাকিব পাৰে, যি তাৰ পিছত এক ডাঙৰ সংকটলৈ পৰিৱৰ্তিত হয়। সেয়েহে, বিজ্ঞানীসকলৰ মতে, পৃথিৱীৰ বায়ুমণ্ডল আৰু পৰিৱেশৰ নিয়মীয়া নিৰীক্ষণ, উন্নত গৱেষণা আৰু বিশ্বৰ সৈতে সহযোগিতা ভৱিষ্যতে এনে সংকটৰ সৈতে মোকাবিলা কৰাৰ আটাইতকৈ কাৰ্যকৰী উপায়।
