গুৰুগ্ৰামৰ পৰা মাত্ৰ ৩০ কিলোমিটাৰ দূৰত্বত ঘেঁহুখেতিৰ পথাৰত ১০ একৰ মাটিত গাখীৰৰ দৰে বগা ৰাজপ্ৰসাদ এটা আছে। ইয়াৰ নাম পাটাউডি প্ৰাসাদ। এতিয়া ঘৰটোৰ মালিক হৈছে অভিনেতা ছৈফ আলী খান। এই ৰাজপ্ৰসাদৰ ভিতৰত ১৫০টা কোঠা আছে। ইয়াৰ ভিতৰত আছে ৭টা চকু কপালত তুলিব পৰা শোৱনি কোঠা, ৭টা ড্ৰেছিং ৰুম, এটা বিলিয়াৰ্ড ৰুম, এটা ছুইমিং পুল আৰু এখন বিশাল বাগিচা। বৰ্তমান এই ৰাজপ্ৰসাদটোৰ মূল্য প্ৰায় ৮০০ কোটি। এই ৰাজপ্ৰসাদৰ আভ্যন্তৰীণ সজ্জাই যিমানেই চকু কপালত তুলিব, এই ৰাজপ্ৰসাদ নিৰ্মাণৰ কাহিনীও সিমানেই ৰোমাঞ্চকৰ।
ইয়াৰ আঁৰত আছে এক হৃদয় জয় কৰাৰ কাহিনী। ছৈফ আলী খানৰ ককাক নবাব মহম্মদ ইফতিখাৰ আলী খান পাটাউডিয়ে নিৰ্মাণ কৰিছিল এই ৰাজপ্ৰসাদ। তেওঁ কেৱল নবাবেই নহয়, ১৯৪৬ চনত ভাৰতীয় ক্ৰিকেট দলৰো অধিনায়ক আছিল তেওঁ। ভূপালৰ শেষ নবাব হামিদুল্লা খানৰ দ্বিতীয় কন্যা বেগম চাজিদা চুলতানাক তেওঁ বিয়া কৰাব বিচাৰিছিল। ইফতিখাৰে ভূপালৰ প্ৰাসাদৰ বিলাসিতাত ডাঙৰ-দীঘল হোৱা চাজিদাৰ বাবে পাটাউডিৰ পুৰণি ঘৰটো যথেষ্ট বুলি নাভাবিলে। সেয়ে অষ্টম নবাবৰ অনুৰোধত ব্ৰিটিছ স্থপতিবিদ ৰবাৰ্ট টৰ ৰাছেলে ঔপনিৱেশিক শৈলীত এই নতুন ৰাজপ্ৰসাদটোৰ ডিজাইন কৰিছিল। স্থানীয় ৰাইজে ইয়াৰ নাম দিছিল ‘ইব্ৰাহিম কোঠী’। ছৈফৰ পিতৃ কিংবদন্তি ক্ৰিকেটাৰ মনছুৰ আলী খান পাটাউডি ওৰফে টাইগাৰ পাটাউডিৰ মৃত্যুৰ পিছত এই ৰাজপ্ৰসাদটো ছৈফৰ হাতৰ পৰা হেৰাই গৈছিল।
২০১১ চনৰ ২২ ছেপ্টেম্বৰত টাইগাৰ পাটাউডিৰ মৃত্যুৰ পিছত এই ৰাজপ্ৰসাদটো নিমৰানা হোটেল গ্ৰুপক ভাড়াত দিয়া হয়। ২০১৯ চনত দিয়া এক সাক্ষাৎকাৰত ছৈফে নিজেই কয়, “দেউতাৰ মৃত্যুৰ পিছত ৰাজপ্ৰসাদটো নিমৰানা গ্ৰুপক ভাড়াত দিয়া হৈছিল। তেওঁলোকে মোক কৈছিল যে যদি মই ঘূৰাই পাব বিচাৰো তেন্তে মই বহুত টকা দিব লাগিব।” অৱশেষত ২০১৪ চনত ছৈফে পুনৰ নিজৰ পূৰ্বপুৰুষৰ ৰাজপ্ৰসাদটো কিনিবলগীয়া হয়। তেওঁ কয়, “মানুহে ভাবে যে মই পূৰ্বপুৰুষৰ সম্পত্তি উত্তৰাধিকাৰী সূত্ৰে পাইছোঁ। কিন্তু এই ঘৰটো মই টকাৰে কিনিবলগীয়া হৈছে। ইতিহাস, কিছুমান ধুনীয়া ছবি আৰু মাটিৰ বাহিৰে মই একো উত্তৰাধিকাৰী সূত্ৰে পোৱা নাই।”
আজি পাটাউডি পেলেচ কেৱল নবাব পৰিয়ালৰ বাবে ছুটী কটোৱাৰ স্থানেই নহয়, বলীউডৰ বাবেও এক প্ৰিয় শ্বুটিং স্থান। ‘মংগল পাণ্ডে’, ‘বীৰ-জাৰা’, ‘ৰং দে বাসন্তী’, ‘গান্ধী মাই ফাদাৰ’, ‘মেৰে ভাই কি দুলহান’, ‘তাণ্ডৱ’ আদি কেইবাখনো চিনেমা আৰু ধাৰাবাহিকৰ ইয়াত শ্বুটিং কৰা হৈছে।
ৰাজপ্ৰসাদত প্ৰৱেশ কৰাৰ লগে লগে ওখ চিলিং এখন দেখা পাব, য’ৰ পৰা ওলমি আছে এটা বিশাল পুৰণি চেণ্ডেলিয়াৰ। নবাব পৰিয়ালৰ পুৰণি হাতেৰে অংকন কৰা ছবি দেৱালত ওলোমাই থোৱা আছে, চুক-কোণত পুৰণি আচবাব সিঁচৰতি হৈ আছে। আৰু আছে বিৰল শিল্পকৰ্ম। প্ৰতিটো কোঠাই ইতিহাসৰ এটা পৃষ্ঠাৰ দৰে। স্থাপত্যতো নবাবৰ চাপ স্পষ্ট। ক’ৰবাত সূক্ষ্মভাৱে নিৰ্মিত তোৰণ, ক’ৰবাত নিখুঁতভাৱে ডিজাইন কৰা দেৱাল আৰু মূৰৰ ওপৰত এটা বিশাল গম্বুজ। ব্ৰিটিছ স্থাপত্য আৰু স্থানীয় ৰজাৰ সংমিশ্ৰণ— এই দুয়োটাই পাটাউডি পেলেচক অনন্য কৰি তোলে।
ছৈফ আলী খানে অৱসৰৰ পিছত পত্নী কৰীণা কাপুৰ আৰু পুত্ৰৰ সৈতে ছুটী কটাবলৈ ৰাজপ্ৰসাদটোলৈ যায়। এই ৰাজপ্ৰসাদটোক আগুৰি আছে প্ৰেমৰ কাহিনী আৰু পুনৰুদ্ধাৰৰ কাহিনী। পাটাউডি প্ৰাসাদে আজিও সেই ইতিহাস কঢ়িয়াই লৈ ফুৰিছে।
