পত্নী আৰু নাবালক সন্তানৰ খৰচৰ ব্যৱস্থা কৰা, তেওঁলোকৰ ৰক্ষণাবেক্ষণ প্ৰতিজন স্বামীৰ ‘পবিত্ৰ কৰ্তব্য’। সেই কৰ্তব্য পূৰণ কৰিবই লাগিব। শেহতীয়াকৈ এলাহাবাদ উচ্চ ন্যায়ালয়ে এটা গোচৰত এই মন্তব্য কৰিছে। ইয়াৰ সমান্তৰালকৈ পত্নীক পোহপাল দিয়াৰ আইনী বাধ্যবাধকতাৰ কথাও স্বামীক সোঁৱৰাই দিয়া হৈছে।
উত্তৰ প্ৰদেশৰ বাসিন্দা পিংকি বাৰ্মাই স্বামীৰ পৰা ভৰণ-পোষণৰ বাবে ধন দাবী কৰিছিল। কানপুৰ চহৰৰ এখন পৰিয়াল আদালতে ৰক্ষণাবেক্ষণৰ পৰিমাণ নিৰ্ধাৰণ কৰে। কিন্তু ৰক্ষণাবেক্ষণৰ পৰিমাণ বৃদ্ধি কৰিবলৈ পিংকিয়ে এলাহাবাদ উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ কাষ চাপে। এই গোচৰৰ শুনানি গ্ৰহণ কৰে ন্যায়াধীশ প্ৰবীণ কুমাৰ গিৰিৰ বিচাৰপীঠে। শুনানিৰ সময়ত ন্যায়াধীশে মনুস্মৃতিৰ ১১নং অধ্যায়ৰ ১০নং পদ উদ্ধৃত কৰে।
তেওঁ কয় যে প্ৰাচীন গ্ৰন্থখনৰ মতে নাবালক সন্তান, পত্নী আৰু বৃদ্ধ পিতৃ-মাতৃ যদি আৰ্থিকভাৱে দুৰ্বল হয়, তেন্তে জীৱন-যাপনৰ খৰচৰ যোগান ধৰাটো যিকোনো সক্ষম ব্যক্তিৰ ‘পবিত্ৰ কৰ্তব্য’। এই সন্দৰ্ভত উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ ৰায়ৰ কথাও উল্লেখ কৰে ন্যায়াধীশগৰাকীয়ে। ২০২২ চনৰ অঞ্জু গাৰ্গ বনাম দীপক কুমাৰ গাৰ্গ গোচৰত উচ্চতম ন্যায়ালয়ে পৰ্যবেক্ষণ কৰে, “পত্নী আৰু নাবালক সন্তানক আৰ্থিক সাহায্য প্ৰদান কৰাটো স্বামীৰ পবিত্ৰ কৰ্তব্য।” এই ক্ষেত্ৰতো এই কথা প্ৰযোজ্য। এলাহাবাদ উচ্চ ন্যায়ালয়ে পৰ্যবেক্ষণ কৰিছে যে এবাৰ বিবাহক আইনগতভাৱে স্বীকৃতি দিয়াৰ পিছত যদি পত্নীয়ে নিজৰ জীৱন-যাপনৰ খৰচ পূৰণ কৰিবলৈ অক্ষম বুলি প্ৰমাণ কৰিব পাৰে, তেন্তে স্বামীয়ে তেওঁৰ ৰক্ষণাবেক্ষণৰ দায়িত্ব ল’ব লাগিব।
এই ক্ষেত্ৰত তেওঁৰ আইনী বাধ্যবাধকতা আছে। প্ৰচলিত পুৰণি ৰীতি-নীতি বা সামাজিক প্ৰথা যিয়েই নহওক কিয়, এই নিয়মত কোনো প্ৰভাৱ নপৰে বুলি ন্যায়াধীশগৰাকীয়ে মন্তব্য কৰে। স্বামীৰ অধিবক্তাই আদালতত কয় যে তেওঁৰ ক্লায়েণ্টে তেওঁৰ আয়ৰ ২৫ শতাংশ পত্নী আৰু নাবালক কন্যাৰ ভৰণ-পোষণৰ বাবে ব্যয় কৰিবলৈ ইচ্ছুক। ইয়াৰ পিছত ন্যায়াধীশে পৰিয়াল আদালতৰ নিৰ্দেশত কিছু সালসলনি কৰে।
