১৯ বছৰ অনূৰ্ধ্ব এছিয়া কাপত ভাৰতৰ প্ৰতিশোধ। গ্ৰুপ পৰ্যায়ত পাকিস্তানৰ হাতত পৰাস্ত হোৱাৰ প্ৰতিশোধ ল’লে ফাইনেলত। মনাল চৌহান আৰু মোহিত উলৱাৰ অবিশ্বাস্য বেটিঙে ভাৰতক এটা উইকেটত জয়লাভ কৰাত সহায় কৰে। ইয়াৰ লগে লগে নৱমবাৰৰ বাবে এছিয়া কাপত জয়লাভ কৰে ভাৰতে।
আনহাতে, ভাৰতীয় কিশোৰ দলৰ এছিয়া কাপত পৰাজয়ৰ ধাৰাও ভংগ কৰে। অন্তিম বলত চাৰি কোবাই দলক জয় প্ৰদান কৰে মোহিতে।
ওমানৰ আল আমিৰেট ক্ৰিকেট গ্ৰাউণ্ডত অনুষ্ঠিত অনূৰ্ধ্ব ১৯ এছিয়া কাপৰ ফাইনেলত টছত জয়ী হৈ পাকিস্তানে প্ৰথমে বেটিং কৰি ৩৩৭/৯ ৰান সংগ্ৰহ কৰে। ওছমান খানে শতক অৰ্জন কৰে। প্ৰত্যুত্তৰত ভাৰতে এটা উইকেট বাকী থকা অৱস্থাত লক্ষ্যত উপনীত হয়।
অৱশ্যে পৰাজয়ৰ মুখত পৰা মেচখনত তেওঁলোকে যিধৰণে প্ৰত্যাৱৰ্তন কৰিলে সেয়া অধিক প্ৰশংসাৰ যোগ্য। যেতিয়া ভাৰতৰ অষ্টম উইকেটৰ পতন ঘটে তেতিয়া স্ক’ৰ আছিল ২৫২। অৰ্থাৎ জয়ৰ পৰা তেতিয়াও ৮৬ ৰান বাকী আছিল। প্ৰশিক্ষকৰ পৰা অনুৰাগীলৈকে সকলোৱে জয়ৰ আশা এৰি দিছিল। পাকিস্তানৰ ক্ৰিকেটাৰসকলে হয়তো কিমান দিনলৈ এই বিজয় উদযাপন উপভোগ কৰিব তাৰ বাবে অপেক্ষা কৰি পৰিকল্পনা কৰি আছিল।
কিন্তু মনাল আৰু মোহিতে তেওঁলোকৰ সকলো পৰিকল্পনাত পানী ঢালে। পৰাজয়ৰ গৰাহত পৰাৰ পৰাই নতুনকৈ যুঁজ আৰম্ভ কৰিলে। দুয়োৱে আক্ৰমণাত্মক খেলক অস্ত্ৰ হিচাপে বাছি লৈছিল, হাৰিবলৈ বিচৰা নাছিল। ভাৰতৰ প্ৰয়োজনী ৰান ৰেট এটা সময়ত ১০ৰ ওপৰলৈ গৈছিল।
কিন্তু বেটছমেন দুজনৰ বেটিং পৰাক্ৰমৰ লগে লগে ই ক্ৰমান্বয়ে কমি আহিল। ভাৰতৰ বিজয়ৰ আশাও বাঢ়িল। এটা সময়ত এনে লাগিছিল যেন এই দুজন বেচাৰেই ভাৰতক জয়ৰ লক্ষ্যত উপনীত কৰাব। কিন্তু তেতিয়াই মনাল পেভিলিয়নলৈ উভতি আহে। তেওঁ ৩২টা বলত ৩টা চাৰি আৰু তিনিটা ছয়ৰ সহায়ত ৪৭ ৰান সংগ্ৰহ কৰে।
ভাৰতৰ জয়ৰ বাবে তেতিয়াও ৩০ ৰান বাকী আছিল। ভবা হৈছিল যে মেচখন ভাৰতৰ হাতৰ পৰা ওলাই গ’ল। কিন্তু মোহিতৰ সৈতে যুটি বান্ধি একাদশ বেটছমেন চিগুৰুপতি ভেংকটে দললৈ বিজয় কঢ়িয়াই আনিলে। ৫টা চাৰি আৰু তিনিটা ছয়ৰ সহায়ত ২৬টা বলত ৪৯ ৰান সংগ্ৰহ কৰি অপৰাজিত হৈ থাকে মোহিত। আনহাতে, ভেংকটেও ১১ ৰানত অপৰাজিত হৈ থাকে। লগতে তিনিটা উইকেট দখল কৰে।
মেচৰ অন্তত ভাৰতীয় ক্ৰিকেটাৰ আৰু প্ৰশিক্ষকসকলে আনন্দত আত্মহাৰা হৈ পৰে। সকলোৱে একেলগে খেলপথাৰলৈ দৌৰি যায়। বিজয় উদযাপনৰ আৰম্ভণি হয় জাতীয় পতাকা হাতত লৈ।
টছত জয়লাভ কৰি পাকিস্তানৰ অধিনায়ক ফাৰহান ইউছুফে প্ৰথমে বেটিং কৰাৰ সিদ্ধান্ত লয়। সেই সিদ্ধান্ত শুদ্ধও প্ৰমাণিত হ’ল। আৰম্ভণিৰে পৰাই মেচখন পাকিস্তানৰ নিয়ন্ত্ৰণত আছিল। ওছমানে ৮.১ অভাৰত হায়াম খানৰ সৈতে প্ৰাৰম্ভিক উইকেটত ৬২ ৰান সংগ্ৰহ কৰে। অৱশ্যে হায়াম (২১) আউট হোৱাৰ পিছত ওছমানে আব্দুল কাদিৰৰ সৈতে দলৰ ৰান সংগ্ৰহত যোগদান কৰে।
পাকিস্তানী অপেনাৰগৰাকীয়ে ১০৬ বলত শতক অৰ্জন কৰে। আনহাতে, আউট হোৱাৰ পূৰ্বে কাদিৰে ৮০ ৰান সংগ্ৰহ কৰে। দুয়োজনে একেলগে ১৮ অভাৰত দ্বিতীয় উইকেটৰ যুটিত ১৩৫ ৰানৰ অংশীদাৰিত্ব কৰে। কাদিৰ অধিক আক্ৰমণাত্মক আছিল। মাত্ৰ ৫৪টা বলত তেওঁ ৮০ ৰান সংগ্ৰহ কৰে। তেওঁ তিনিটা চাৰি আৰু আঠটা ছয় কোবায়। তেওঁ ভাৰতীয় বাওঁহাতৰ স্পিনাৰ মনাল আৰু যশবৰ্ধন চৌহানৰ বলত দুটাকৈ ছয় কোবায়।
অৱশ্যে আগ্ৰাসী খেলৰ বাবেই কাদিৰে নিজৰ উইকেট হেৰুৱায়। অৰ্জুন ৰাজপুতৰ বলত তীব্ৰ শ্বট খেলি ভি কে বিনীতৰ হাতত ধৰা পৰে। তাৰ পিছত ওছমানো বেছি দেৰি টিকি নাথাকিল। তেওঁক ৰাজপুতৰ বলত কাব্য পেটেলে আউট কৰে।
৩৬ অভাৰত পাকিস্তানৰ স্ক’ৰ আছিল ২৪০ ৰান। অধিনায়ক ফাৰহানে ৬০টা বলত ৬৩ ৰান সংগ্ৰহ কৰে। ভাৰতৰ কাব্য পেটেলে ৪টা আৰু ভেংকটে ৪০ ৰানত ৩টা উইকেট দখল কৰে। এটা উইকেট ৰাজপুতৰ হাতলৈ যায়।
ইপালে বৃহৎ ৰানৰ লক্ষ্যৰে ভাৰতৰ আৰম্ভণিও বেয়া নাছিল। লক্ষ্য ৰায়চন্দানী আৰু আৰ্যবীৰ ছেহৱাগে পূর্বৰ মেচখনৰ দৰে ধীৰে-স্থিৰে খেল আৰম্ভ কৰে৷ ৬১টা বলত ৯টা চাৰিৰ সহায়ত পুনৰ ৫৮ ৰান কৰি পেভিলিয়নলৈ উভতে আৰ্যবীৰ। ইয়াৰ পিছত লক্ষ্য আৰু বিনীতে ভাৰতৰ ইনিংছ গঢ়াৰ দায়িত্ব লয়। কিন্তু দলৰ ৰান সংখ্যা ১৪৬ ৰানত বিনীত আউট হয়। ইয়াৰ পিছত নিয়মীয়াকৈ উইকেটৰ পতন ঘটে।
ৰায়চন্দানীয়ে ৮০ ৰান সংগ্ৰহ কৰি উভতি আহে। ব্যৰ্থ হয় অৰ্জুন (১৬), যশবৰ্ধন (৯), অনভয় (১৯), আৰ্য সবছানি (৯)। এটা সময়ত ভবা হৈছিল যে ভাৰতৰ বিজয়ৰ দৌৰ তাতেই শেষ হৈ গৈছে। কিন্তু মনাল আৰু মোহিতে যে শেষ মুহূৰ্তত খেলৰ গতি যে ঘূৰাই আনিব সেয়া কোনেও কল্পনা কৰিব পৰা নাছিল। অৱশেষত অন্তিম অভাৰৰ অন্তিম বলত চাৰি কোবায় মোহিতে ভাৰতক জয়ৰ সোৱাদ দিয়ে।
