বিজ্ঞানীসকলে ভয়ানক খবৰ দিছে। আগশাৰীৰ বিজ্ঞানীসকলে সতৰ্ক কৰি দিছে যে গোলকীয় উষ্ণতা তীব্ৰতৰ হৈ আহিছে আৰু জলবায়ু সম্পৰ্কীয় মুখ্য সূচকবোৰৰ অৱস্থা অধিক বেয়া হৈ আহিছে।
একে সময়তে বিজ্ঞানীসকলে কয় যে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰকে ধৰি বিভিন্ন দেশত পৃথিৱী পৰ্যবেক্ষণ প্ৰণালীৰ বাবে পুঁজি কৰ্তনৰ ফলত গোলকীয় উষ্ণতা নিৰীক্ষণৰ প্ৰচেষ্টা ভাবুকি পাব পাৰে। সদ্য প্ৰকাশিত এক বাৰ্ষিক যুটীয়া অধ্যয়নত জলবায়ু পৰিৱৰ্তনৰ ওপৰত ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ পেনেলৰ সদস্যকে ধৰি বিশ্বৰ ৭০ জনতকৈও অধিক বিজ্ঞানীয়ে এই দাবী কৰে। তেওঁলোকে মানৱ-নিৰ্মিত অভিলেখ উষ্ণতা আৰু সাগৰৰ বৰ্ধিত উষ্ণতাৰ ওপৰত উদ্বেগ প্ৰকাশ কৰিছে।
অধ্যয়নটোৰ সহ-লেখক, আয়াৰলেণ্ডৰ মেনুথ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধ্যাপক পিটাৰ থৰ্নে কয়, “এই সূচকবোৰ মূলতঃ এজন গুৰুতৰভাৱে অসুস্থ ৰোগীৰ শাৰীৰিক অৱস্থা নিৰীক্ষণ কৰাৰ দৰে, যাৰ লক্ষণবোৰ উদ্বেগজনক স্তৰত বৃদ্ধি পাইছে। থৰ্ণ ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ সমৰ্থিত পৃথিৱী পৰ্যবেক্ষণ কাৰ্যসূচী গোলকীয় জলবায়ু পৰ্যবেক্ষণ প্ৰণালীৰ উপ-সভাপতিও। “মোৰ জীৱনত প্ৰথমবাৰৰ বাবে, মই দেখিছোঁ যে বিশ্বব্যাপী নিৰীক্ষণ প্ৰণালীবোৰ প্ৰণালীবদ্ধভাৱে দুৰ্বল হৈছে বা তেওঁলোক বিপদত আছে,” তেওঁ কয়।
আৰ্থ ছিষ্টেম ছাইন্স ডাটা পত্ৰিকাত প্ৰকাশিত এক অধ্যয়নত দেখা গৈছে যে ২০২৫ চনত গোলকীয় উষ্ণতা প্ৰাক-ঔদ্যোগিক যুগতকৈ ১.৩৯ ডিগ্ৰী চেলচিয়াছ অধিক আছিল, যাৰ ভিতৰত ১.৩৭ ডিগ্ৰী চেলচিয়াছ মানৱ কাৰ্যকলাপৰ বাবে দায়ী আছিল।
বিজ্ঞানীসকলে সতৰ্ক কৰি দিছে যে ২০৩০ চনলৈ, এই মানৱসৃষ্ট উষ্ণতা ১.৫ ডিগ্ৰী চেলচিয়াছৰ সীমাত উপনীত হ’ব। ২০১৫ চনৰ পেৰিছ জলবায়ু চুক্তিৰ অধীনত দেশবোৰে গোলকীয় উষ্ণতা বৃদ্ধি ২ ডিগ্ৰী চেলচিয়াছতকৈ কম আৰু সম্ভৱ হ’লে ১.৫ ডিগ্ৰী চেলচিয়াছলৈ সীমিত কৰাৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দিছিল। উদ্দেশ্যটো আছিল জলবায়ু পৰিৱৰ্তনৰ নিকৃষ্টতম প্ৰভাৱ পৰিহাৰ কৰা।
অধ্যয়নটোৰ মতে, বিশ্বই অতি দ্ৰুত হাৰত তাপ সঞ্চয় কৰি আছে। ফলস্বৰূপে, ‘পৃথিৱীৰ শক্তিৰ ভাৰসাম্যহীনতা’ বৃদ্ধি পাইছে। ইয়াৰ অৰ্থ হৈছে যে পৃথিৱীত প্ৰৱেশ কৰা সূৰ্য বা তাপৰ পৰিমাণ বাহিৰলৈ ওলাই আহিব নোৱাৰে। ফলস্বৰূপে, তাপ ভিতৰত আবদ্ধ হৈ পৰে আৰু পৃথিৱী দ্ৰুতগতিত গৰম হৈ থাকে।
ব্ৰিটেইনৰ লিডছ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ জলবায়ু পৰিৱৰ্তনৰ অধ্যাপক আৰু অধ্যয়নটোৰ মুখ্য লেখক পিয়াৰ্ছ ফৰ্ষ্টাৰে কয় যে যদি মানুহে পৰিৱেশ ধ্বংস নকৰিলেহেঁতেন তেন্তে ভাৰসাম্য স্বাভাৱিক হ’লহেঁতেন। কিন্তু ১৯৭০ৰ পৰা ভাৰসাম্যহীনতা ক্ৰমান্বয়ে বৃদ্ধি পাইছে আৰু শেহতীয়া দশকবোৰত দুগুণ হৈ অভিলেখ উচ্চতালৈ গৈছে।
পৃথিৱীখন ইমান দ্ৰুতগতিত গৰম হোৱাৰ দুটা প্ৰধান কাৰণ আছে। প্ৰথমতে, কাৰখানা আৰু গাড়ীৰ পৰা সেউজগৃহ গেছ নিৰ্গমনে ইতিহাসৰ সকলো অভিলেখ ভংগ কৰিছে। দ্বিতীয়তে, বায়ুয়ে এৰোচ’ল বা ধূলিকণাৰ দৰে প্ৰদূষকৰ পৰিমাণ হ্ৰাস কৰিছে।
এই ধূলিকণাবোৰে পৃথিৱীখন শীতল কৰি ৰাখিবলৈ আইনাৰ দৰে সূৰ্যৰ ৰশ্মি প্ৰতিফলিত কৰিছিল, কিন্তু এতিয়া ইয়াক শীতল কৰি ৰখাৰ ক্ষমতা হ্ৰাস পাইছে। অৱশ্যে, কাৰ্বন ডাই অক্সাইড গেছে এই উষ্ণতা বৃদ্ধিত এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰি আছে, যি এতিয়া বায়ুত আটাইতকৈ প্ৰচুৰ।
