চাৰিটা দীঘলীয়া বছৰৰ মূৰত (After four long years) ছবিগৃহলৈ আহিল শ্বাহৰুখ খানৰ ছবি (Shah Rukh Khan’s picture)। ‘ৰইছ’, ‘জব হেৰী মেট চেজল’, ‘জিৰো’- তেওঁৰ পূৰ্বৰ ছবিবোৰ ইখনৰ পিছত সিখনকৈ বক্স অফিচত বিফল হৈছিল। কিন্তু সেইটোৱেও শ্বাহৰুখক ম্লান কৰা নাছিল। তথাপিও তেওঁক পৰ্দাত কেইছেকেণ্ডমান দেখিলেই দৰ্শকে ছবিখনৰ বাকী অংশৰ ভুলবোৰ ক্ষমা কৰি দিয়ে। যোৱা বছৰ ‘ব্ৰহ্মাস্ত্ৰʼত তেওঁৰ কেমিঅʼই প্ৰমাণ কৰিলে যে তেওঁ এতিয়াও বলীউডৰ বাদশ্বাহ।
গতিকে বছৰৰ আৰম্ভণিতে ‘পাঠান’ (Pathan) মুক্তিৰ লগে লগে সমগ্ৰ দেশতে প্ৰায় এক উৎসৱ আৰম্ভ হয়। কোনো ‘বয়কট গেং’ বা কোনো ৰাজনৈতিক দলে মাল্টিপ্লেক্সৰ সন্মুখত থকা দৰ্শকৰ ভিৰক বাধা দিব নোৱাৰিলে। হাজাৰ বিতৰ্কৰ মাজতো বাদশ্বাহে জয়লাভ কৰিছে। শ্বাহৰুখ যে এতিয়াও ‘জিন্দা হে’ সেই কথা ‘পাঠান’-এ প্ৰমাণ কৰিছে।কিন্তু ছবিখন কেনেকুৱা? কাহিনীটো কেনেকুৱা? নৃত্য-গীত কেনেকুৱা, কেনেকুৱা প্ৰেম?
আচলতে এই সকলোবোৰ প্ৰশ্ন অপ্রাসংগিক৷ শ্বাহৰুখ খানৰ ছবিখন মাথোঁ অলংকাৰ। কথাটো হʼল শ্বাহৰুখ কেনেকুৱা? ইয়াৰ আগতে কেইবাবাৰো তেওঁৰ ছবি নিৰ্বাচন ভাল হোৱা নাছিল। এইবাৰ তেওঁ নিঃসন্দেহে ছিক্স মাৰিছে। বলীউডৰ অন্যতম শ্ৰেষ্ঠ প্ৰডাকচন হাউছৰ দ্বাৰা নিৰ্বাচিত। মাৰ্ভেলৰ শৈলীত সৃষ্টি কৰা হৈছে ‘স্পাই ইউনিভাৰ্ছ’। অৰ্থাৎ যেতিয়া এজন ছুপাৰহিৰো যথেষ্ট নহয় তেতিয়া এভেঞ্জাৰছ আহে।
‘যশৰাজ ফিল্মছে’ সেই সূত্ৰক মনত ৰাখি চোৰাংচোৱাৰ বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ড সৃষ্টি কৰিছে! য’ত বলীউডৰ মিলন হয়। ভাই-ভনীৰ মাজত হোৱা বিবাদ নিষ্পত্তি হয়। বক্স অফিচৰ বোজা কান্ধত তুলি লʼলে উদ্যোগটোৰ ‘প্ৰাপ্তবয়স্ক’সকলে। কাৰণ নায়কসকলে নিজেই কৈছে, বলীউডৰ এই কঠিন সময়ত সকলো “বচ্চো কে হাথ নেহি চোৰ ছকতে!” যিকোনো ক্ষেত্ৰতে ‘পাঠান’-এ প্ৰমাণ কৰিলে যে পলম হʼলেও বলীউডত পৰিৱৰ্তন আহি আছে।
ছবিখনৰ মূল কেন্দ্ৰবিন্দু হৈছে একচন। আৰু প্ৰতিটো একচন ছিকুৱেন্স পপকৰ্ণ খাই খাই উপভোগ কৰাৰ যোগ্য। দক্ষ হাতৰ দ্বাৰা চম্ভালা আৰু সম্পাদনা কৰা। হিৰোগিৰীক দেখুৱাবলৈ কোনো ক্ৰম বেছি দীঘলীয়াকৈ টানি লোৱা হোৱা নাই। বৰঞ্চ বহুতো একচন ছিকুৱেন্স গোটেই কাহিনীটোত বিয়পি পৰিছে। ইয়াৰে আটাইতকৈ উপভোগ্য নিশ্চিতভাৱে বিৰতিৰ কেইমিনিটমান পিছৰ ক্ৰমটো।
তাতেই ব্ৰহ্মাণ্ডখন মুকলি হয়। ভাইসকলে দুষ্টতাক দমন কৰিবলৈ হাত মিলাইছিল। গোটেই ছিকুৱেন্সটোত বলীউডৰ গাৰ্ডে আক্ষৰিক অৰ্থত ইজনে সিজনৰ কান্ধ মিলায়। আৰু ছবিগৃহতো জয়ধ্বনিত বিস্ফোৰণ ঘটে!যদিও কাহিনীটোক ইমান গুৰুত্ব দিয়া হোৱা নাই, কিন্তু ছবিখন আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় স্পাই ছবি হʼব পাৰে, পৰিচালক সিদ্ধাৰ্থ আনন্দই সেইফালেই মন কৰিছে। অৱশ্যে ইতিমধ্যে তেওঁ ‘বেং বেং’ আৰু ‘ৱাৰʼৰ সৈতে একচন ছবিত ডুব গৈছিল।
গতিকে এই ছবিখনত তেওঁৰ পৰিচালনা অলপ বেছি পৰিপক্ক। যদি কোনো ব্যৱসায়িক ছবিৰ এটা লক্ষ্য হৈছে দৰ্শকক মনোৰঞ্জন দিয়া, তেন্তে এই ছবিখনে সেই কথা নিশ্চিতভাৱে পূৰণ কৰে। ২ ঘণ্টা ২৬ মিনিটৰ ছবিখনত এক মুহূৰ্তৰ বাবেও একঘেয়ামী, মন্থৰ বা অপ্ৰয়োজনীয় অনুভৱ নকৰিব।
ক্ৰিয়াক্ৰমত কোনে অভিনয় কৰিছিল তাৰ মাপকাঠীৰ ওপৰত অভিনয়ৰ বিচাৰ কৰিব লাগে। কাৰণ ছবিখনৰ বাকী অংশত অভিনয়ৰ প্ৰয়োজনীয়তা সেইদৰে নপৰিল। মূল চৰিত্ৰৰ বেকষ্ট’ৰীত মেকাৰসকলে বিশেষ সংলাপ খৰচ কৰা নাই। পাৰ্শ্ব চৰিত্ৰবোৰক অকলে এৰি দিব পাৰি। একচন দৃশ্যত শ্বাহৰুখ-দীপিকাৰ অভিনয় প্ৰশংসনীয়। কিন্তু তেওঁলোকৰ ৰসায়ন বিজ্ঞানত ‘চেন্নাই এক্সপ্ৰেছʼৰ যাদুৰ অভাৱ। প্ৰচাৰৰ সময়ত জন আব্ৰাহামৰ এই ছবিখনক লৈ বিভিন্ন অভিযোগ উত্থাপন হৈছিল।
তেওঁ খঙেৰে কৈছিল যে ছবিখনৰ বিষয়ে তেওঁ একো কʼব নিবিচাৰে। অৱশ্যে কি সমস্যা হৈছে সেই কথা তেওঁ প্ৰকাশ কৰা নাই। কিন্তু যদি ছবিখনত তেওঁৰ গুৰুত্বৰ কথা হয়, তেন্তে বিষয়টো স্পষ্ট নহʼব। কাৰণ গোটেই ছবিখনত তেওঁৰ চৰিত্ৰটো যথেষ্ট গুৰুত্বপূৰ্ণ আৰু ৰঙীন। তেওঁ বহু স্ক্ৰীণ টাইম পাইছে। আশুতোষ ৰানাৰ দৰে শক্তিশালী অভিনেতা এজনক ইয়াত সঠিকভাৱে ব্যৱহাৰ কৰা হোৱা নাই। যদি কোনোবাই বেলেগে অভিনয়ৰ কথা কʼবলগা হয় তেন্তে সেয়া হʼল ডিম্পল কাপাদিয়া।
তেওঁৰ বলিষ্ঠ শৰীৰৰ ভাষা আৰু গোপন এজেণ্টৰ বছ হিচাপে শক্তিশালী অভিনয় দৰ্শকে মনত ৰাখিব। শেষত দীপিকাৰ গেৰুৱা বিকিনি। ছবিখনত মাত্ৰ এটা গীত আছে, ‘বেচৰম ৰং’ (‘ঝুমে জো পাঠানʼৰ শেষ ক্ৰেডিটত)। আৰু ছবিখনে দেখুৱাইছে যে এই গীতটো কিয় গুৰুত্বপূৰ্ণ। কাহিনীত প্ৰয়োজনীয় হোৱাৰ বাবে নিৰ্মাতাসকলে মাত্ৰ এটা গীতহে ৰাখিছিল। ছবিখনৰ বাকী অংশ বিদেশী চোৰাংচোৱা ছবিৰ ষ্টাইলত নিৰ্মাণ কৰা হৈছে। নাচ-গানত কোনো সময় নষ্ট নহʼল। এই গীতটোৰ শেষত দীপিকাই পিন্ধিছিল গেৰুৱা বিকিনি।
আৰু কেৱল নৃত্য-গীতটোৱেই নহয়, এই গেৰুৱা বিকিনিটোত এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ একচন ছিকুৱেন্সৰ শ্বুটিঙো কৰা হৈছে। ওপৰত এখন চেৰং বান্ধি থোৱা আছিল। ছবিখনৰ কেইবাটাও দৃশ্যত দীপিকাক অতি গ্লেমাৰাছ দেখা গৈছে, কেৱল গেৰুৱা বিকিনিৰ বাবেই। সেই মায়াই গুলী খাই, মাৰপিট, ৰক্তাক্ত হʼলেও সেইবোৰ নাইকিয়া নহʼল। পৰ্দাত তেওঁ সকলো সময়তে নিখুঁত! কিন্তু কেৱল ‘পুৰুষ গেজ’-এ নহয়, ‘মহিলা গেজʼকো মনত ৰাখিছে নিৰ্মাতাসকলে।
শ্বাহৰুখ খানক মন ভৰি ছবিখনত দেখা যাব। চমক-মুগ্ধতা-ঈৰ্ষা – শ্বাহৰুখৰ এবছ আৰু মেন বান দেখি যাৱতীয় অনুভৱ জগাই তুলিব পাৰি! এনে লাগে যেন ৫৭ বছৰ বয়সত এজন ব্যক্তিয়ে নিজৰ শৰীৰৰ লগত ইমানবোৰ পৰীক্ষা-নিৰীক্ষা কেনেকৈ কৰিব পাৰে? ইয়াৰ উত্তৰ ছবিখনত পাব। চীজ-পপকৰ্ণ-নাচোচ-বাৰ্গাৰ, যিয়েই নহওক, শ্বাহৰুখে গোটেই ছবিখনতে মাত্ৰ আপেল আৰু দৈ খাইছিল!
