প্ৰতি বছৰে ১৬ নৱেম্বৰত ভাৰতে ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰেছ দিৱস উদযাপন কৰে, যিটো উল্লেখযোগ্য অনুষ্ঠান যিয়ে গণতন্ত্ৰৰ পোষকতা আৰু মত প্ৰকাশৰ স্বাধীনতাক প্ৰসাৰিত কৰাৰ ক্ষেত্ৰত সাংবাদিকতাৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকাক শ্ৰদ্ধাঞ্জলি জনায়। এই দিনটোৱে সাংবাদিকসকলৰ অৱদানক সন্মান জনোৱাই নহয়, সত্য আৰু জবাবদিহিতাৰ সন্ধানত তেওঁলোকে সন্মুখীন হোৱা প্ৰত্যাহ্বানসমূহৰ সোঁৱৰণী হিচাপেও কাম কৰে।
ভাৰতীয় প্ৰেছ পৰিষদ স্থাপনৰ লগে লগে ১৯৬৬ চনত প্ৰথমবাৰৰ বাবে ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰেছ দিৱসক স্বীকৃতি দিয়া হৈছিল। সংবাদ মাধ্যমৰ স্বাধীনতা বজাই ৰখা আৰু সাংবাদিকসকলে যাতে নৈতিক মানদণ্ড পালন কৰে তাৰ উদ্দেশ্যেৰে এই পৰিষদ গঠন কৰা হৈছিল। জনস্বাৰ্থৰ ৰক্ষক হিচাপে সাংবাদিকসকলক গুৰুত্বপূৰ্ণ বিষয়সমূহৰ তদন্ত আৰু প্ৰতিবেদন দিয়াৰ দায়িত্ব দিয়া হয়, যাৰ ফলত ক্ষমতাক জবাবদিহি কৰা হয়।
এইবাৰ আমি ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰেছ দিৱস পালন কৰাৰ সময়ত জাতিটোৰ গণতান্ত্ৰিক তন্ত্ৰ অক্ষুণ্ণ ৰখাৰ ক্ষেত্ৰত মুক্ত প্ৰেছৰ তাৎপৰ্যৰ ওপৰত চিন্তা কৰাটো অতি প্ৰয়োজনীয়। প্ৰেছে চকীদাৰ হিচাপে কাম কৰে, সামাজিক অন্যায়, চৰকাৰী কাৰ্য্য, আৰু কৰ্পৰেট দুৰ্নীতিৰ ওপৰত পোহৰ পেলায়। নাগৰিকসকলক সঠিক আৰু সময়োপযোগী তথ্য প্ৰদান কৰি সাংবাদিকতাই তেওঁলোকক জ্ঞাত সিদ্ধান্ত ল’বলৈ আৰু শাসন ব্যৱস্থাত সক্ৰিয়ভাৱে অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ সক্ষম কৰে।
গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা থকাৰ পিছতো সাংবাদিকতা বৃত্তিটো প্ৰত্যাহ্বানৰে ভৰা। বিশেষকৈ দুৰ্নীতি, মানৱ অধিকাৰ উলংঘা, ৰাজনৈতিক অশান্তিৰ দৰে স্পৰ্শকাতৰ বিষয়ৰ ওপৰত বাতৰি পৰিৱেশন কৰাৰ সময়ত সাংবাদিকসকলে প্ৰায়ে ভাবুকি, ভয় আৰু হিংসাৰ সন্মুখীন হয়। শেহতীয়া বছৰবোৰত ভুল তথ্যৰ উত্থান আৰু ৰাজনৈতিক আখ্যানৰ সৈতে মিল থকাৰ হেঁচাই পৰিৱেশটোক আৰু অধিক জটিল কৰি তুলিছে, যাৰ ফলত সাংবাদিকতাৰ সততা আৰু স্বাধীনতাক লৈ উদ্বেগ সৃষ্টি হৈছে।
ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰেছ দিৱসত বিভিন্ন সংগঠন, মিডিয়া হাউচ, নাগৰিক সমাজৰ গোটে একত্ৰিত হৈ প্ৰেছ স্বাধীনতা আৰু সাংবাদিকৰ সুৰক্ষাৰ পোষকতা কৰে। সত্য উন্মোচন কৰিবলৈ নিজৰ জীৱনকো তুচ্ছজ্ঞান কৰা সাংবাদিকসকলৰ সাহসক উদযাপন কৰাৰ লগতে সাংবাদিকৰ ওপৰত আক্ৰমণৰ বিৰুদ্ধে অধিক শক্তিশালী সুৰক্ষা ব্যৱস্থাৰ প্ৰয়োজনীয়তাৰ প্ৰতি দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰাৰ সময়।
আমি ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰেছ দিৱসৰ মনোভাৱক সন্মান জনোৱাৰ সময়ত নিত্য-বিৱৰ্তিত সংবাদ মাধ্যমৰ পৰিৱেশত সাংবাদিকতাৰ ভৱিষ্যতৰ কথা বিবেচনা কৰাটো অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ। ডিজিটেল মাধ্যমৰ উত্থানে বাতৰি কেনেকৈ গ্ৰহণ আৰু ভাগ-বতৰা কৰা হয় তাৰ ৰূপান্তৰ ঘটাইছে যদিও ই পৰম্পৰাগত সাংবাদিকতাৰ বহনক্ষমতাৰ ওপৰতো প্ৰশ্ন উত্থাপন কৰিছে। সংবাদ মাধ্যমৰ সংস্থাসমূহে এই পৰিৱৰ্তনসমূহৰ সৈতে খাপ খাব লাগিব আৰু লগতে নিজৰ মূল নীতিসমূহৰ সঠিকতা, ন্যায়পৰায়ণতা আৰু জবাবদিহিতাৰ প্ৰতি দায়বদ্ধ হৈ থাকিব লাগিব।
